Luchtvervuiling draagt aanzienlijk bij aan diabetes

Zelfs lage verontreinigingsniveaus kunnen gezondheidsrisico's opleveren

WASHINGTON UNIVERSITY IN ST. LOUIS

Volgens een onderzoek aan de Washington University School of Medicine in St. Louis en het Veterans Affairs (VA) St. Louis Health Care System is er wereldwijd verband tussen luchtvervuiling - zelfs op niveaus die als veilig worden beschouwd - en een verhoogd risico op diabetes.

De bevindingen laten de mogelijkheid zien dat het verminderen van vervuiling kan leiden tot een daling van het aantal gevallen van diabetes in zwaar vervuilde landen zoals India en minder vervuilde landen zoals de Verenigde Staten.

Diabetes is één van de snelstgroeiende ziektes en treft meer dan 420 miljoen mensen wereldwijd en 30 miljoen Amerikanen. De belangrijkste oorzaken van diabetes zijn ongezonde voeding, een zittende levensstijl en obesitas, maar het nieuw onderzoek geeft aan in hoeverre luchtvervuiling hierin een rol speelt.

"Ons onderzoek toont een significant verband tussen luchtverontreiniging en diabetes," zei Ziyad Al-Aly, MD, senior auteur van de studie en assistent-professor in de geneeskunde aan de universiteit van Washington. "We vonden een verhoogd risico, zelfs bij lage niveaus van luchtvervuiling die momenteel als veilig worden beschouwd door het US Environmental Protection Agency (EPA) en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Dit is belangrijk omdat veel lobbyisten in de industrie beweren dat de huidige drempelniveaus te streng zijn. Onderzoek toont echter aan dat de huidige niveaus nog steeds niet voldoende veilig zijn en moeten worden aangescherpt.

De bevindingen werden op 29 juni gepubliceerd in The Lancet Planetary Health.

Hoewel er groeiend bewijs is van verband tussen luchtverontreiniging en diabetes, hebben onderzoekers tot nu toe niet geprobeerd die belasting te kwantificeren. "In de afgelopen twee decennia is er wat onderzoek geweest over diabetes en vervuiling," zei Al-Aly. "We wilden de stukken samenvoegen voor een breder en solieder begrip."

Om de luchtvervuiling te beoordelen, hebben de onderzoekers gekeken naar deeltjes, microscopisch kleine deeltjes stof, vuil, rook, roet en vloeistofdruppels. Eerdere studies hebben aangetoond dat dergelijke deeltjes de longen en de bloedbaan kunnen binnendringen, wat bijdraagt tot belangrijke gezondheidsaandoeningen zoals hartaandoeningen, beroertes, kanker en nierziekten. Bij diabetes wordt verondersteld dat vervuiling de insulineproductie vermindert en ontstekingen veroorzaakt, waardoor het lichaam geen bloedglucose omzet in energie die het lichaam nodig heeft om gezond te blijven.

Over het geheel genomen schatten de onderzoekers dat de vervuiling in 2016 wereldwijd heeft bijgedragen tot 3.2 miljoen nieuwe diabetesgevallen, wat overeenkomt met ongeveer 14 procent van alle nieuwe gevallen van diabetes in dat jaar. Ze schatten ook dat 8,2 miljoen jaar gezond leven verloren zijn gegaan in 2016 als gevolg van vervuilingsgebonden diabetes, wat neerkomt op ongeveer 14 procent van alle jaren van gezond leven verloren als gevolg van diabetes, ongeacht de oorzaak. (De maatstaf van het aantal jaren verloren gezond leven, wordt vaak aangeduid als “disablede-adjusted life years.”)

In de Verenigde Staten schreef het onderzoek 150.000 nieuwe gevallen van diabetes per jaar toe aan luchtverontreiniging en 350.000 jaar gezond leven.

Een team van de Washington University, in samenwerking met wetenschappers van het Clinical Epidemiology Center van Veterans Affairs, onderzocht de relatie tussen fijnstof en het risico op diabetes door eerst gegevens te analyseren van 1,7 miljoen Amerikaanse veteranen die werden gevolgd gedurende gemiddeld 8,5 jaar. De veteranen hadden geen geschiedenis van diabetes. De onderzoekers koppelden die patiëntgegevens aan de landgebonden luchtbewakingssystemen van de EPA en satellieten in de ruimte, beheerd door de National Aeronautics and Space Administration (NASA). Ze gebruikten verschillende statistische modellen en testten de validiteit tegen controles zoals omgevingsluchtnatriumconcentraties, die geen verband houden met diabetes, en fracturen van de onderste ledematen, die geen verband houden met luchtvervuiling, evenals het risico op het ontwikkelen van diabetes door luchtvervuiling. Deze oefening hielp de onderzoekers om oneigenlijke associaties te elimineren.

Vervolgens analyseerden ze alle onderzoeken met betrekking tot diabetes en luchtverontreiniging buitenshuis en ontwikkelden ze een model om het diabetesrisico in verschillende vervuilingsniveaus te evalueren.

Ten slotte analyseerden ze gegevens uit de Global Burden of Disease-studie, die jaarlijks wordt uitgevoerd met bijdragen van onderzoekers over de hele wereld. De gegevens hielpen bij het schatten van jaarlijkse gevallen van diabetes en gezonde levensjaren verloren als gevolg van vervuiling.

De onderzoekers ontdekten ook dat het algehele risico van met vervuiling verband houdende diabetes meer geneigd is zich te manifesteren in landen met lagere inkomens, zoals India, die niet over de middelen beschikken voor systemen voor beleid voor schone lucht. Zo zijn arme landen met een hoger diabetesvervuilingsrisico onder meer Afghanistan, Papoea-Nieuw-Guinea en Guyana, terwijl rijkere landen zoals Frankrijk, Finland en IJsland een lager risico lopen. De Verenigde Staten ervaren een gematigd risico op met vervuiling verband houdend diabetes.

In de VS is de vervuilingsdrempel van de EPA 12 microgram per kubieke meter lucht, het hoogste niveau van luchtverontreiniging dat als veilig wordt beschouwd voor het publiek, zoals vastgelegd in de Clean Air Act uit 1990 en in 2012 is bijgewerkt. Met behulp van wiskundige modellen stelde Al -Aly's team een verhoogd diabetesrisico vast op 2,4 microgram per kubieke meter lucht. Op basis van VA-gegevens, van een steekproef van veteranen die zijn blootgesteld aan vervuiling op een niveau tussen 5 tot 10 microgram per kubieke meter lucht, ontwikkelde ongeveer 21 procent diabetes. Toen die blootstelling steeg tot 11,9 tot 13,6 microgram per kubieke meter lucht, ontwikkelde ongeveer 24 procent van de groep diabetes. Een verschil van 3 procent lijkt klein, maar het betekent een toename van 5.000 tot 6.000 nieuwe diabetesgevallen per 100.000 mensen per jaar.

In oktober 2017 publiceerde The Lancet Commission een rapport over vervuiling en gezondheid waarin hiaten in de kennis over schadelijke gezondheidseffecten van vervuiling worden geschetst. Eén van de aanbevelingen was om de relatie tussen vervuiling en diabetes te definiëren en te kwantificeren.

"Het team in St. Louis doet belangrijk onderzoek om de relatie tussen vervuiling en gezondheidsproblemen zoals diabetes op te helderen," zei commissielid Philip J. Landrigan, MD, kinderarts en epidemioloog die de decaan is voor wereldwijde gezondheid op de Mount Sinaïschool of Medicine in New York en voorzitter van de afdeling preventieve geneeskunde. "Ik geloof dat hun onderzoek een significante wereldwijde impact zal hebben."

Vertaling: Andre Teirlinck

Lees het hele artikel.