De grijparmen van de machtige ritalinlobby

E-mail

Vroeger op school was ik een druk baasje. ADHD was nog niet uitgevonden. Toch vonden mijn ouders het op een gegeven moment raadzaam een specialist te raadplegen. Die schreef zonder blikken of blozen valium en broxil-tabletten voor. Mijn ouders verlieten briesend het pand.

Mijn zoon van 11 lijkt op mij. Ook een druk baasje. Ik heb aan den lijve ondervonden dat ouders assertief en goed geïnformeerd moeten zijn om uit de grijparmen van ritalin te blijven. De druk is groot. Het verbaast me niets dat al 200.000 Nederlanders medicijnen tegen ADHD slikken, zoals onlangs bekend werd.

Lekker rustig

Het lijkt zo logisch. ADHD'ers bezorgen overlast en hebben vaak leerproblemen. Het is ook lastig. Waarom geen medicijnen? Kind lekker rustig. Kind beter geconcentreerd. School blij, ouders blij, kind blij. Farmaceutische industrie nog blijer, want deze aantoonbaar heilzame effecten worden uiteraard breed uitgemeten. Het aantal recepten is tussen 2002 en 2007 verdrievoudigd naar ruim 600.000.

Behoudens die gevallen waar kinderen ontsporen zonder medicijngebruik (een minderheid), zijn de langetermijneffecten van ritalin en zijn soortgenoten bedenkelijk. Kinderen met ADHD zijn het best 'aanspreekbaar' in de leeftijd voor de pubertijd (zeg 8-12 jaar). Die tijd kan benut worden door kinderen, ouders en omgeving bewust te maken van wat er speelt en de negatieve gevolgen te beperken. Niet simpel, maar redelijk effectief. Je kind wordt er niet rustig van, maar dat moet je ook niet willen. ADHD'ers zijn doorgaans energiek, grappig, origineel en creatief en dat is ook wat waard.

Waardevolle jaren verspeeld

Wat gebeurt er als je op die leeftijd aan de pillen gaat? De symptomen worden onderdrukt, zodat kinderen en omgeving onvoldoende geconfronteerd worden met de essentie van de 'afwijking'. De pillen zijn na een aantal jaren uitgewerkt. Dan worden ze alsnog met de effecten geconfronteerd, maar op een leeftijd waar ze doorgaans nauwelijks meer aanspreekbaar zijn. Waardevolle jaren zijn verspeeld.

Ongezonde relatie met farmaceutische industrie

Mensen als de Groningse psycholoog Laura Batstra die ageren tegen de medicalisering, krijgen bakken stront over zich heen. Batstra nam ontslag bij een ggz-instelling omdat ze vond dat kinderen te snel ritalin kregen voorgeschreven.

Ondertussen heeft het kennisnetwerk ADHD naar verluidt ongezonde relaties met de farmaceutische industrie hoewel ze dat zelf (uiteraard) ontkent. Zoals Batstra terecht zegt, zijn personen en instellingen die gesponsord worden door de farmaceutische industrie zich vaak niet bewust van de invloed die dat heeft.

Lees het hele artikel.